KALENDARIUM

0

Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie

„Muzyka z ekranu”, czyli „Gwiezdne wojny” przy Zwierzynieckiej

W czwartek 27 kwietnia i w piątek 28 kwietnia br. o godz. 18 Orkiestra Filharmonii Krakowskiej poprowadzona przez entuzjastycznie przyjmowanego, znakomitego dyrygenta – Sebastiana Perłowskiego, zagra ostatnie w tym sezonie artystycznym koncerty dla młodzieży. Cykl Musica-ars amanda to połączenie muzyki orkiestrowej i wiedzy na jej temat przekazywanej przystępnie i atrakcyjnie.
Zainicjowany 35 lat temu cykl koncertów symfonicznych dla młodzieży pod nazwą Musica – ars amanda, cieszy się nieustającym zainteresowaniem szkół, które chcąc wzbogacać wiedzę ogólną swych wychowanków, poszerzają ją o wiadomości ze świata sztuk pięknych. W obecnym sezonie cykl koncentruje się na przestrzeniach i okolicznościach, w jakich rozbrzmiewa muzyka. Towarzyszy ona przedstawieniom baletowym, jest nieodłącznym elementem opery, operetki i musicalu, można ją usłyszeć w teatrze i kinie. Tej ostatniej poświęcone będą najbliższe koncerty pod tytułem „Muzyka z ekranu”.
W repertuarze koncertów znalazł się temat z filmu Czarne chmury Waldemara Kazaneckiego, a także muzyka autorstwa jednego z największych polskich kompozytorów, Wojciecha Kilara: temat z filmu Pianista Romana Polańskiego, walc z Ziemi obiecanej oraz arcypopularny Polonez z Pana Tadeusza Andrzeja Wajdy.
Centralnym  punktem  programu będzie Koncert fortepianowy Henryka Warsa, kompozytora, który przed  wybuchem II wojny światowej cieszył  się  ogólnopolską  sławą,  jako wzięty twórca muzyki filmowej i znanych powszechnie szlagierów, dzięki którym trafił do świata filmu. Jego Koncert  fortepianowy, powstały już po wojnie, utrzymany  jest w stylu  klasyczno-romantycznym. Partię solową wraz z autorską kadencją wykona Piotr Orzechowski „Pianohooligan” – pianista i kompozytor, jeden z najbardziej utytułowanych muzyków jazzowych młodego pokolenia, absolwent Berklee College of Music. Po głośnym zwycięstwie na szwajcarskim Montreux Jazz Solo Piano Competition (2011), pianista występuje na całym świecie i współpracuje z gigantami muzyki współczesnej (Philip Glass, Steve Reich, czy Krzysztof Penderecki) oraz wybitnymi postaciami światowego jazzu (Randy Brecker, Victor Mendoza, czy Perico Sambeat). Laureat „Grand Prix Jazz Melomani”, nominowany do nagród „Koryfeusz Muzyki Polskiej”, „Gwarancje Kultury”, czy „Fryderyk”. Tydzień z koncertami w Filharmonii Krakowskiej rozpocznie występem podczas gali rozdania „Fryderyków” w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie.
Koncerty muzyki filmowej nie mogą się jednak obyć bez przywołania amerykańskiego mistrza – Johna Williamsa. Publiczność usłyszy zatem marsz z filmu Indiana Jones. Poszukiwacze zaginionej arki oraz suitę z filmu Gwiezdne wojny. Tych ścieżek dźwiękowych nie trzeba rekomendować.
Koncerty:
27.04.2017, czwartek,  godz. 18.00 
28.04.2017, piątek, godz. 18.00

Tekst i zdjęcia Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie

Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK

Sztuka w sztuce 

Sztuka w sztuce to kolejna wystawa z cyklu konfrontującego ważne obszary życia z wyobrażeniami artysty. Jednak ta wystawa będzie inna od poprzednich. Wcześniejsze tematy były „wzięte z życia” i analizowały zawarte w nim prawdy i manipulacje. Historia pokazywała dramat wojny, patriotyzm i identyfikację narodową. Sport ujawniał ludzkie ambicje i możliwości. Ekonomia przestrzegała przed siłą pieniądza i jego wszechobecnością. Zbrodnia zagłębiała się w zło tkwiące w człowieku. Gender wyświetlał przekłamania dotyczące płci. Medycyna pokazała skomplikowane uzależnienie od ciała. Każdy z tych tematów jest bezpośrednim źródłem symboli egzystencjalnych, które można wykorzystać we własnym komentarzu wobec świata, na który jesteśmy skazani. W ramach tych terminów funkcjonujemy, one wyznaczają pole naszej wolności, godności, ale również naszej nieprawości. Natomiast Sztuka nie ma mocy bezpośredniego wpływania na nasze życie.

Jest obszarem refleksji, budzącym i pogłębiającym nasz namysł i naszą krytyczność wobec wszystkiego, co jest istnieniem. Taka jest jej rola i taką sztukę MOCAK stara się pokazywać we wszystkich swoich działaniach. Ale sztuka ma również bardziej „artystyczną” twarz – jest wielką kolekcją rozpoznawalnych obrazków, które mają swoje głośne historie, swoje niezwykłe konteksty, są pełne stojących za nimi uniesień i egzaltacji. W skład tej kolekcji wchodzą arcydzieła, przedstawienia sławnych postaci, określone gry kompozycyjne, specyficzne ekspresje, wielkie skandale. Obrazy „ze sztuki” są niezwykle nośne znaczeniowo. Każdy taki cytat ma pojemność małego tekstu. Dlatego artyści często wykorzystują cudzą sztukę. Powody są różne, ponieważ ta operacja może służyć wszystkim tematom. Wystawa Sztuka w sztuce nie jest zmaganiem się z określonym problemem egzystencjalnym, tylko jest obrazem wyrafinowanej gry znaczeniowej, która radzi sobie z różnymi problemami. Dlatego już na wcześniejszych wystawach z tej serii można było znaleźć prace, które zawierały „sztukę w sztuce”.

Wybrane prace:

Léo Caillard, z cyklu Hipsterzy z kamienia, 2013
fotografia,120 × 180 cm, courtesy L. Caillard

Fotografia z serii Hipster z kamienia. Na początku prac nad cyklem artysta wykorzystywał zdjęcia autentycznych rzeźb, które modyfikował przy pomocy fotomontażu. Później – jak w przypadku tego dzieła – odszedł od manipulacji fotograficznej na rzecz wykonywania kopii wybranych figur, które następnie ubierał i uwieczniał w kadrach. Autentyczność obiektu została zastąpiona przez rzetelność fotografii. Współczesny wygląd postaci sprawia, że zaczynamy ją szufladkować według tych samych kategorii, które stosujemy wobec nieznajomych jak „elegant”, „hipster”, „sportsmen”.

Tezi Gabunia, Włóż głowę do galerii (Luwr), 2015–2016
instalacja, 50 × 82 × 50 cm, courtesy  T. Gabunia
Popiashvili Gvaberidze Window Project, Tbilisi

Artysta odtworzył w wersji miniaturowej wystawę Rubensa w Luwrze. Ogromną salę ekspozycyjną zamienił w niewielką makietę, odwracając proporcje między odbiorcą a dziełem. Praca ma charakter interaktywny i jest traktowana jako model do wykonania własnego portretu fotograficznego.

Dorothee Golz, Dziewczyna z perłą, z cyklu Obrazy cyfrowe (Digitale Gemälde), 2009
fotografia, 210 × 145 cm, courtesy D. Golz, Charim Galerie, Wiedeń

Artystka zestawia twarz kobiety ze znanego przedstawienia malarskiego Vermeera z tułowiem współczesnej modelki. Uwiecznione przez dawnego twórcę emocje wydają się nieprzystające do nowego otoczenia, ubioru postaci i przyjmowanej przez nią pozy. Szczegółowo zaaranżowane tło sprawia, że kontrast jest mniej uderzający, jednak twarz kobiety, umieszczona w nowym kontekście, pozostaje obca. Sposób obrazowania w sztuce dawnej i współczesnej jest na tyle różny, że ich połączenie powoduje zgrzyt.

Aneta Grzeszykowska, Untitled Film Stills, 2006
fotografia, 30 × 50 cm, courtesy Galeria Raster, Warszawa
© A. Grzeszykowska

Remake cyklu fotograficznego Untitled Film Stills Cindy Sherman z lat 70., w którym amerykańska artystka kreowała się na bohaterkę nieistniejących hollywoodzkich filmów. Grzeszykowska precyzyjnie odtworzyła kompozycje fotosów, gesty i pozy Sherman. Kolorowe zdjęcia różnią się od czarno-białych oryginałów detalami – wzbogacone są o nowe lokalizacje oraz współczesne rekwizyty. W sztuce dawnej proces kopiowania służył nie tylko treningowi, ale również sprawdzeniu zakresu własnej indywidualności, tego jak zmieni się kompozycja ze względu na osobę odtwarzającą. Konfrontacja Grzeszykowskiej z ikoną sztuki współczesnej prowokuje pytanie o możliwości kreowania fikcyjnych wcieleń, a także własnego wizerunku poprzez naśladowanie.

Artyści: Elise Ansel, Krzysztof M. Bednarski, Rafał Bujnowski, Léo Caillard, Enrique Chagoya, Vuk Ćosić, Oskar Dawicki, Sven Drühl, Edward Dwurnik, Pola Dwurnik, Marian Eile, Roberto Fassone / Valeria Mancinelli, Simon Fujiwara, Tezi Gabunia, Dorothee Golz, Manfred Grübl, Aneta Grzeszykowska, Debora Hirsch, Wlastimil Hofman, Ewa Juszkiewicz, Alexandra Kehayoglou, Jerzy Kosałka, Katarzyna Kozyra, The Krasnals (Whielki Krasnal), Tomasz Kręcicki, Zofia Kulik, Robert Kuśmirowski, Isabelle Le Minh, Anka Leśniak, Leszek Lewandowski, Łódź Kaliska, Marcin Maciejowski, Marcello Maloberti, Shahar Marcus, Hiroyuki Masuyama, Bartek Materka, Yasumasa Morimura, Bjørn Nørgaard, Shinji Ogawa, ORLAN, Tanja Ostojić, Géza Perneczky, Zbigniew Pronaszko, Quayola, Adam Rzepecki, Nicola Samorì, Christian D. Schmit, Cindy Sherman, Nedko Solakov, Henryk Stażewski, Jana Sterbak, Mateusz Szczypiński, Grzegorz Sztwiertnia, Mariusz Tarkawian, Gavin Turk, Richard Tuschman, Hans Weigand, Wiktor Wolski, Michał Zawada, Aaron Zeghers.

Czas trwania: 28.4–1.10.2017

Tekst i zdjęcia Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK.

Wystawa

Twórca i ślad. Materiały z Archiwum Artystów z Kolekcji MOCAK-u

Archiwum Artystów z Kolekcji MOCAK-u, będące częścią Archiwum MOCAK-u, to cenne źródło informacji o polskiej i zagranicznej sztuce współczesnej. Zbiór, zainicjowany przez Marię Annę Potocką w latach 70. w związku z działalnością Galerii Pi, Galerii Potocka oraz Muzeum Artystów, jest sukcesywnie uzupełniany. Inauguracja Archiwum MOCAK-u w nowo oddanej przestrzeni oznacza udostępnienie setek materiałów źródłowych, wśród których znajdują się fotografie, filmy, książki artystyczne, korespondencja, autorskie notatki, rysunki, projekty oraz pozostałości po akcjach i wystawach. Często są to jedyne materiały dokumentujące dane działanie artystyczne.

Wystawa inicjuje serię ekspozycji popularyzujących zbiory Archiwum MOCAK-u. Obiekty na niej prezentowane stanowią świadectwo procesów twórczych i efemerycznych działań performatywnych. Unikalne archiwalia dokumentują publiczne akcje, projekty artystyczne, ekspozycje z lat 1973–2004. Niepozorne przedmioty (np. latawiec, stalowa kula, drut) dopiero w zestawieniu z materiałem fotograficznym i opisami przywołują konkretne performansy i wystawy.

Czas trwania wystawy: 28.04–17.09.2017

tekst  Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK

Wystawa

Diana Lelonek
Liban i Płaszów – nowa archeologia

W prezentowanym na wystawie projekcie Liban i Płaszów – nowa archeologia Diana Lelonek zastanawia się nad skomplikowaną historią dwóch miejsc w Krakowie, które rzadko stają się przedmiotem namysłu. Artystka zagłębia się w bogactwo pozostawionych przez naturę i człowieka śladów, odkrytych przez nią na terenie kamieniołomu Liban i obozu koncentracyjnego w Płaszowie. Prace Lelonek bazują na procesach, które zachodzą w przyrodzie, oraz na tym, co owe przekształcenia mówią o przeszłości tych obszarów. Artystka poszukuje śladów prehistorii i trudnej nowszej historii, uwzględnia też współczesne sposoby wykorzystania obu miejsc.

W czasie swoich badań Lelonek odkryła i przeniosła do galerii przedmioty tak różne, jak skamieliny z okresu jurajskiego, ślady obozów pracy z czasów II wojny światowej, pozostawione elementy scenografii do filmu Stevena Spielberga Lista Schindlera oraz śmieci porzucone przez odwiedzających te tereny. Wszystkie te elementy z czasem uległy naturalnym procesom erozji. Zostały zrównane przez przyrodę i złożyły się na jedną historię – skamieliny, elementy scenografii i porzucone puszki pełnią funkcję okazów archeologicznych, odkrywanych i poddawanych refleksji. Budują one narrację wokół powojennej mentalności społeczeństwa, są zapisem czasów i przemian. Wskazują również na obecną funkcję tego obszaru – przestrzeni, w której wyraża się pamięć zbiorowa.

Projekt realizowany przez Lelonek ma charakter badawczy, został zainicjowany przez kuratora Gordona MacDonalda specjalnie dla Miesiąca Fotografii w Krakowie. Do momentu otwarcia wystawy artystka mierzyła się z miejscem, jego historią i współczesną funkcją. Wystawa jest zatem pierwszą, chociaż nie ostateczną prezentacją efektów zainteresowania Lelonek tym zagadnieniem oraz tymi terenami.

Wystawa powstała przy współpracy merytorycznej z Muzeum Geologicznym Instytutu Nauk Geologicznych Polskiej  Akademii Nauk w Krakowie.

Wystawa zorganizowana w ramach festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie 2017

Czas trwania wystawy: 28.4–18.6.2017

Tekst: Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK

Wystawa

Susan Lipper
Grapevine: 1988–1992

Tytuł cyklu Susan Lipper Grapevine nawiązuje do Grapevine Branch, małej miejscowości w Wirginii Zachodniej w USA, gdzie autorka przyjeżdżała na przełomie lat 80. i 90. XX wieku. Z czasem zdobyła zaufanie tej zamkniętej społeczności i nawiązała bliskie relacje z jej mieszkańcami, prowadząc z nimi rozmowy i fotografując ich aparatem średnioformatowym.

Choć obrazy Lipper wydają się mieścić w konwencjonalnej poetyce fotografii dokumentalnej, odeszła ona od tradycji, pozwalając swoim modelom na wcielanie się w role i kreowanie postaci, które mogły – ale nie musiały – być z nimi tożsame. Po wydrukowaniu zdjęć oglądała je wspólnie ze swoimi modelami, aby umożliwić im korektę albo zmianę pozy.

Ta współpraca paradoksalnie spełnia tradycyjną funkcję dokumentalną: akcentuje role płciowe i klasowe charakterystyczne dla prowincjonalnej Ameryki, a także skłania oglądającego do przywołania obrazów amerykańskiej wsi funkcjonujących w zbiorowej pamięci wizualnej. Na fotografiach Lipper każda rola jawi się jednocześnie jako sztuczka lub fantazja na temat własnej postaci, jak i sposób wyrażenia siebie.

Tym samym Grapevine stanowi podwójną manifestację podmiotu, obrazując wyobraźnię i projekcje samej Lipper – tworzenie przez nią i odkrywanie fikcyjnego Edenu z dala od pustego konsumpcjonizmu – ale też wyostrzoną samoświadomość modeli w przyjmowaniu konkretnych póz.

Wszystkie obrazy prezentujemy dzięki uprzejmości artystki i Higher Pictures.

Wystawa zorganizowana w ramach festiwalu Miesiąc Fotografii w Krakowie 2017

Czas trwania wystawy: 28.4–18.6.2017

Tekst; Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK

Muzeum Historyczne Miasta Krakowa

OKUPANCI. NIEMCY W KRAKOWIE 1939 – 1945
FABRYKA EMALIA OSKARA SCHINDLERA
UL. LIPOWA 4

Kim byli Niemcy mieszkający w Krakowie w czasie II wojny światowej? Skąd pochodzili, czym się zajmowali, jak spędzali czas wolny? Na te pytania próbujemy odpowiedzieć na wystawie czasowej „Okupanci. Niemcy w Krakowie 1939-1945”. Niemieccy cywile stanowili obok wojska oraz funkcjonariuszy aparatu SS i policji  duży odsetek mieszkańców Krakowa czasu wojny, o których w zasadzie niewiele wiadomo. Kraków jako stolica Generalnego Gubernatorstwa, miasto poza terenem frontu, był dla nich atrakcyjnym miejscem pracy i robienia interesów. Administracja GG zatrudniała urzędników, nauczycieli, naukowców, bankowców, kupców i przemysłowców.

Ekspozycja pokazuje zarówno najważniejsze postaci aparatu władzy okupacyjnej, jak i biografie zwyczajnych Niemców. Poprzez ich losy oraz prezentowane eksponaty próbujemy dopowiedzieć na pytania skąd i dlaczego ludzie ci przyjeżdżali, jak się urządzili w Krakowie, czy była to społeczność monolityczna, jak postrzegała miasto, jaki miała kontakt z III Rzeszą, z Polakami i Żydami i jak wygadało ich życie codzienne w systemie państwa totalitarnego.

Dysponujemy niewielką ilością wspomnień Niemców na temat ich pobytu w Krakowie w czasie II wojny światowej. Wystawa oparta jest zatem głównie na materiałach fotograficznych i archiwalnych. To rodzaj migawek pokazujących z jednej strony oficjalne władze GG, ich politykę i propagandę skierowaną do Niemców i Polaków (np. antysemicką), a z drugiej codzienność życia w obcym kulturowo kraju, w warunkach wojny i rygorach państwa totalitarnego.

wystawa czasowa
czynna 27.04 – 29.10.2017
otwarcie 26.04.2017, godz. 18.00
Fabryka Emalia Oskara Schindlera, ul. Lipowa 4

Tekst i zdjęcia – Muzeum Historyczne Miasta  Krakowa.

SPOTKANIE PROMUJĄCE WYDAWNICTWA
W RAMACH CYKLU „SALON KSIĄŻKI KRAKOWSKIEJ”

Wokół ulicy Grzegórzeckiej

oraz

Prawie wszystko o Zwierzyńcu

25 KWIETNIA 2017 R., GODZ. 18.00
PAŁAC KRYSZTOFORY – PIWNICE SKRZYDŁA ZACHODNIEGO
RYNEK GŁÓWNY 35
Na kolejnym spotkaniu z cyklu Salon Książki Krakowskiej przedstawimy Państwu wydawnictwa opowiadające o dwóch krakowskich dzielnicach – Grzegórzkach i Zwierzyńcu.
Pierwsza z nich,  „Wokół ulicy Grzegórzeckiej”, autorstwa Janusza Tadeusza Nowaka, to najnowsza pozycja z serii „Wokół…” wydawana przez Muzeum Historyczne Miasta Krakowa. Autor zabiera czytelnika na spacer wokół ulicy Grzegórzeckiej, wspominając o najważniejszych zabytkach  i zachęcając do refleksji nad ich historią i losem. Opowieść jest wzbogacona o zestaw fotografii, pokazujących jak Grzegórzki zmieniały się na przestrzeni lat.
Na spotkaniu zostanie również zaprezentowany album towarzyszący wystawie  „Prawie wszystko o Zwierzyńcu”, znajdującej się w Domu Zwierzynieckim. Publikacja przedstawia jedno z najciekawszych przedmieść Krakowa. Książka zawiera refleksję Marii Lempart na temat wystawy oraz wybór obrazów, grafik, rysunków i fotografii ze zbiorów Muzeum Historycznego Miasta Krakowa.
Publikacje będą sprzedawane podczas spotkania z rabatem.
W spotkaniu wezmą udział:
Maria Lempart  (MHK)
Janusz Tadeusz Nowak  (MHK)
Spotkanie poprowadzi Marcin Baran
Wstęp wolny.
SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU.

Międzynarodowe Centrum Kultury


20.04 Czwartek

Zsolnay. Węgierska secesja
20 kwietnia – 2 lipca 2017
Kolejny raz MCK odkrywa przed polską  publicznością znakomitą sztukę sąsiadów.  Na krakowskiej wystawie, obok urzekającej ceramiki dekoracyjnej o charakterystycznych miękkich liniach i iryzująco-metalicznych barwach, znajdują się także rysunki i detale architektoniczne z kolekcji  Janus Pannonius Múzeum w Peczu. Prezentowanych będzie ponad 100 obiektów ze słynnej manufaktury ceramiki Zsolnay, która jest jednym z synonimów węgierskiej secesji. Różnorodność wzorów i innowacyjność stosowanych technologii sprawiły, że fabryka Zsolnay znana była nie tylko w Austro-Węgrzech, ale i w całej Europie, a jej wyroby porównywane są z pracami Massiera czy Tiffany’ego. To pierwsza prezentacja zbiorów i samego zjawiska węgierskiej secesję w Polsce.

21.04 Piątek
11.00 Dojrzali do sztuki. Secesja – późny historyzm czy krok ku sztuce nowoczesnej?
W swoich założeniach programowych secesja miała stanowić nowoczesną odpowiedź na historyczne formy sztuki i wyrastać z buntu artystów przeciw historyzmowi i akademizmowi. Taki też odbiór miała w krytyce artystycznej epoki – była pojmowana jako zjawisko krystalizujące się na nowych fundamentach ideowych i formalnych. Jednak secesja, będąc fenomenem artystycznym o wyraźnie synkretycznym charakterze, niejednokrotnie powielała tendencje charakterystyczne dla sztuki i architektury historyzmu. Owa dwoistość secesji stanie się centralnym zagadnieniem analizowanym w ramach kwietniowego wykładu poszerzającego kontekst wystawy Zsolnay. Węgierska secesja, po którym zapraszamy na oprowadzanie po wystawie. Prowadzenie: Małgorzata Jędrzejczyk
Wstęp wolny, nie obowiązują zapisy, informacje: warsztaty@mck.krakow.pl, tel. 12 42 42 860

22.04 Sobota
•    12.00–13.00 Dzień wolnej sztuki w MCK
Kolejny raz MCK bierze udział w ogólnopolskiej akcji Dzień Wolnej Sztuki. Według badań, zwiedzając wystawy poświęcamy ok. 8 sekund na obejrzenie jednego eksponatu. Przez godzinę nasi wolontariusze będą zachęcać zwiedzających do poświęcenia uwagi wybranym obiektom przez chwilę nieco dłuższą niż kilka sekund.
Dzień Wolnej Sztuki to organizowana od 2011 roku akcja społeczna, mająca na celu pokazanie zwiedzającym, że muzea z powodzeniem można zwiedzać bez pośpiechu, w sposób refleksyjny. Raz w roku, w kwietniową sobotę o godzinie 12.00 muzea i galerie w całej Polsce proponują zwiedzającym oglądanie pięciu wybranych przez nie obiektów. Prace komentują wolontariuszy, którzy zachęcają zwiedzających do rozmowy i refleksji nad dziełem. W tym roku zapraszamy do powolnego oglądania prac na wystawie Zsolnay. Węgierska secesja.  W trakcie wydarzenia (między godz. 12.00 a 13.00) wstęp do Galerii MCK na hasło „Dzień wolnej sztuki” jest bezpłatny.

•    15.30 Panel dyskusyjny: Czy kolekcjoner ma misję? Między mecenatem a inwestowaniem
Wydarzenie odbywa się w ramach Krakers. Cracow Gallery Weekend
Prywatny mecenat w Polsce wciąż raczkuje. Wybitnych kolekcjonerów wspierających wartościową sztukę można policzyć niemal na palcach jednej ręki. W środowiskach artystycznych dominują głosy, że jedynie mecenat państwowy pozwala zapewnić artystom przestrzeń do eksperymentu i wolność w tworzeniu prac autentycznie progresywnych. Z drugiej strony uzależnienie publicznych instytucji od politycznych pieniędzy rodzi ryzyko autocenzury, zwłaszcza w obliczu ekspansji niechętnych awangardzie sił konserwatywnych. To samo dotyczy systemu dotacji i grantów, który bywa wyśmiewany i krytykowany.

Z tym większą siłą powraca więc pytanie o rolę prywatnych kolekcji sztuki — czy kolekcjoner ma misję? Czy jest to misja publiczna? W jakim stopniu prywatni kolekcjonerzy wspierają rozwój sztuki, w jakim ten rozwój hamują, preferując prace łatwe do spieniężenia? Jaka jest granica między mecenatem, a inwestowaniem? Czy rynek sztuki wymusza na artystach konformizm? Skąd wśród artystów niechęć i nieufność wobec rynku? Jak ich relacje z kolekcjonerami wyglądają w praktyce?
Udział w dyskusji wezmą: Kamila Bondar z Fundacji Sztuki Polskiej Banku ING, Monika Bryl – antykwariuszka, autorka podręcznika dla kolekcjonerów „Rynek sztuki w Polsce”, Tomas` Tworek – prezes firmy Dorbud, biznesmen, mecenas  kolekcjoner sztuki oraz Sara Kiedroń – portal Numarte.
Moderacja: Iwo Zmyślony – Krytyk sztuki i metodolog, autor kilkunastu publikacji naukowych oraz blisko stu esejów, wywiadów i recenzji. Studiował filozofię i historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Albert-Ludwigs-Universität Freiburg i Katholieke Universiteit Leuven. Tytuł doktora uzyskał na podstawie pracy o pozawerbalnych wymiarach poznania i wiedzy (tacit knowledge). Stypendysta programów GFPS, DAAD, MNiSW, NCN i Młoda Polska. Wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, Viamoda School of Fashion oraz School of Form w Poznaniu. Współpracuje z „Dwutygodnikiem” i TVP Kultura.

27.04 Czwartek
18.00 Ceramiczne uniwersum. Oprowadzania tematyczne po wystawie Zsolnay. Węgierska secesja
Spotkanie pierwsze: świat roślin. Prowadzenie: Piotr Klepacki, etnobotanik, od 10 lat pracujący w krakowskim Ogrodzie Botanicznym UJ.
Motywy roślinne były jednymi z najchętniej wykorzystywanych w dobie secesji. Etnobotanik przybliży wykorzystanie ich w charakterze dekoracji na ceramice manufaktury Zsolnay zwracając uwagę na to, czy są to dokładne odwzorowania istniejących gatunków czy tylko artystyczna wizja projektanta.
Wstęp wolny za wejściówkami, liczba miejsc ograniczona. Wejściówki dostępne na tydzień przed wydarzeniem w Internecie oraz w kasie galerii.

30.04 Niedziela
12.30 MINIspotkania ze sztuką – Tęcza.
Godzinne zajęcia dla dzieci w wieku od czterech do sześciu lat. Tematem warsztatów jest jedno wybrane pojęcie związane z tematyką wystawy Zsolnay. Węgierska secesja.
Wstęp wolny, nie obowiązują zapisy, informacje: warsztaty@mck.krakow.pl, tel. 12 42 42 860

Nowohuckie Centrum Kultury

21 kwietnia (piątek), g. 19.00,Scena NCK
Stand-up Polska
Stand-up Polska to grupa osób skupionych wokół idei komedii na żywo. Przekuwają swoje doświadczenia, przemyślenia i wątpliwości w występy sceniczne z pogranicza absurdu, czarnego humoru i niecodziennych odniesień. Starają się poszerzać granice komedii, oferując rozrywkę inteligentną, a ich specjalnością jest skracanie dystansu do odbiorcy, tak by każdy mógł spędzić czas jednocześnie śmiejąc się i żałując, że sam na to nie wpadł.
W widowisku wystąpią: Sebastian Rejent, Antek Syrek-Dąbrowski, Bartosz Zalewski, Błażej Krajewski, Czarek Jurkiewicz, Piotrek Szumowski.
bilety: 60 zł

22 kwietnia (sobota), g. 19.00, Scena NCK    
ARTUR ANDRUS – recital kabaretowy
Dziennikarz, artysta kabaretowy, pisarz, piosenkarz, laureat konkursu „Mistrz Mowy Polskiej”. Na co dzień redaktor trójkowej „Akademii rozrywki”, znany i lubiany konferansjer, komentator „Szkła kontaktowego”. W czasie spotkań z publicznością Andrus mówi i śpiewa. Na recital kabaretowy składają się bardzo różne utwory: inny tekst, inna muzyka, inny charakter, inna bajka, inna beczka, inna parafia.
Artyście towarzyszy zespół w składzie: Wojciech Stec, Łukasz Poprawski, Łukasz Borowiecki, Paweł Żejmo.
bilety: 80 zł

23 kwietnia (niedziela), g.16.00, sala kameralna
Spotkanie z piosenką
Impreza przeznaczona dla miłośników polskiej piosenki, którzy chcą przyjemnie i aktywnie spędzić czas, słuchając i śpiewając ulubione piosenki XX wieku. Uczestnicy każdorazowo otrzymują teksty piosenek do wspólnego śpiewania, mają także możliwość indywidualnego zaprezentowania własnej interpretacji piosenki z profesjonalnym podkładem muzycznym.
W repertuarze znajdują się piosenki różnych okresów od 20-lecia międzywojennego, poprzez lata 50-60-70 do końca XX wieku.
prowadzenie: Wojciech Dąbrowski
bilety: 2 zł

26 kwietnia (środa), g. 18.00, sala kameralna
KLUB PODRÓŻNIKÓW NAVIGATOR
Chiny. Piąta strona świata
Spotkanie z Karoliną Żabą, autorski pokaz zdjęć.
Cyfra pięć ma dla Chińczyków znaczenie szczególne – symbolizuje harmonię i doskonałość. Tradycja chińska opisuje świat za pomocą koncepcji wǔ xíng 五行 , czyli pięciu elementów budujących przyrodę. Teoria pięciu żywiołów (woda, drewno, ogień, ziemia i metal), występujących między nimi relacji i zachodzących przemian polegała na zachowaniu równowagi pomiędzy przeciwnymi, ale komplementarnymi siłami yīn  阴i yáng阳. Każdy z pięciu żywiołów łączy się z odpowiadającym mu kolorem, planetą, organem ciała, zmysłem, smakiem czy kierunkiem.
Świat zachodni zna cztery podstawowe strony świata: północ, wschód, południe i zachód. Kierunkiem numer pięć, charakterystyczny dla cywilizacji Dalekiego Wschodu jest środek, kojarzony z żywiołem ziemi i kolorem żółtym. Jako że centrum z definicji jest miejscem uprzywilejowanym, tam właśnie upatrywali swego miejsca we wszechświecie starożytni Chińczycy. Stąd krainę, którą zamieszkiwali, nazwali 中国 – Zhōngguó, czyli Państwem Środka.
Dziś Chiny szczycą się pięcioma tysiącami lat historii. Jest to ogromny kraj pełny jeszcze większych kontrastów; bogaty w fantastyczne, niespotykane nigdzie indziej na świecie krajobrazy, zamieszkiwany przez 56 narodowości o odrębnej kulturze. Prezentowane zdjęcia są niewielkim wycinkiem tego, co dane było mi zobaczyć w czasie pięcioletniego pobytu w Państwie Środka.
Karolina Żaba – rocznik 1983, absolwentka nowohuckiego XII LO i historii sztuki UJ. W latach 2011-2012 stypendystka Rządu Chińskiego na Zhejiang University w Hangzhou, gdzie przez kilka lat pracowała jako nauczyciel języka angielskiego. Podczas pięcioletniego pobytu w Azji oprócz licznych podróży po Chinach, odwiedziła też Tajwan, Birmę, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Filipiny, Tajlandię. Od zawsze zainteresowana sztuką i kulturą Dalekiego Wschodu. Tłumacz języka angielskiego, a docelowo – również mandaryńskiego.
bilety: 2 zł

28 kwietnia (piątek), g. 19.00, Scena NCK
KORTEZ TRIO – koncert
KORTEZ czyli Łukasz Fedrekiewicz – kompozytor i wokalista. Wyedukowany pianista i puzonista z zacięciem do muzyki klasycznej. Wysoki, małomówny, o melancholijnym spojrzeniu. Prawdopodobnie jeden z największych wschodzących talentów na naszym rynku muzycznym. 24 września 2015 roku ukazała się jego debiutancka płyta “Bumerang”,która jest intymnym zbiorem opowiadań o miłości i jej braku. To jedna z najlepiej sprzedających się płyt w ostatnich latach.
bilety: 60 zł

29 kwietnia (sobota), g. 12.00, sala 116
SOBOTY DLA POLIGLOTY
Blossom spring / Rozkwitająca wiosna
Jeśli kochasz piękno otaczającej nas przyrody, to spotkanie jest dla ciebie. Różnorodne gatunki kwiatów, drzew i krzewów czekają na odkrycie. Zachęcamy do udziału w lekcji w plenerze i zachęcamy do wykonania najpiękniejszego bukietu własnoręcznie.  Jak wszyscy wiemy nasze kochane mamy uwielbiają kwiaty, więc będzie to idealny prezent.
Prowadzenie: Karolina Pabis- Witkowska
wstęp wolny

GALERIA ZDZISŁAWA BEKSIŃSKIEGO
stała wystawa prac
wystawa czynna wt.-sob. w g. 11.00-19.00 , nd. w g. 12-19, pon. nieczynna.
bilety: 10/8 zł

Muzeum Tatrzańskie

w bieżącym tygodniu proponujemy Państwu następujące wydarzenia:

Wernisaż wystawy Relacja Warszawa – Zakopane współorganizowanej przez Muzeum Narodowe w Warszawie i Muzeum Tatrzańskie w Zakopanem. Wystawa prezentowana będzie od 23 kwietnia do 6 sierpnia 2017 roku w Muzeum Rzeźby w Królikarni – oddziale Muzeum Narodowego w Warszawie. Wernisaż odbędzie się dnia 23 kwietnia (niedziela) o godz. 18.
Wystawę pokonkursową „Kapliczki. Szlakiem Wojciecha Kułacha-Wawrzyńcoka”, której otwarcie połączone z rozdaniem nagród obędzie się 21 kwietnia (piątek) o godz. 14 w Galerii Sztuki XX wieku w willi Oksza.
Spotkanie autorskie z Robertem Piwkowskim poświęcone książce pt. „Odznaki przewodników tatrzańskich”, które odbędzie się 21 kwietnia (piątek) o godz. 18 w Galerii Sztuki XX wieku w willi Oksza. Spotkanie organizowane we współpracy z Oddziałem Tatrzańskim PTTK w Zakopanem oraz Centralnym Ośrodkiem Turystyki Górskiej PTTK w Krakowie poprowadzi Wiesław Wójcik.
Serdecznie zapraszamy!

Filharmonia Krakowska

Francuski dyrygent i włoski klarnecista

Koncerty Orkiestry Filharmonii Krakowskiej – w piątek 21 kwietnia o godz. 19.30 i w sobotę 22 kwietnia 2017 roku o godz. 18.00 – poprowadzi ceniony w Krakowie francuski dyrygent, Jean-Luc Tingaud, który do współpracy zaprosił tym razem wirtuoza instrumentu rzadko prezentowanego na naszej estradzie w partiach solowych. Oba wieczory będą bowiem okazją do zapoznania się z kunsztem wykonawczym włoskiego klarnecisty Giampiero Sobrino, który po raz pierwszy wystąpi w Filharmonii Krakowskiej.
Jean-Luc Tingaud ma spore doświadczenie  w interpretacji muzyki najnowszej. W 1997 roku założył zespół kameralny Ostinato, który specjalizował się w wykonawstwie utworów kompozytorów młodego pokolenia, a w 2013 roku w Filharmonii Krakowskiej pod jego batutą wykonane zostało Solilokwium II – Pejzaż myśli zamarzłych na klarnet basowy solo i 20 instrumentów smyczkowych Wojciecha Ziemowita Zycha – obecnego wówczas na widowni. W programie najbliższych koncertów znalazł się natomiast utwór, który zdobył druga nagrodę podczas II Międzynarodowego Konkursu Kompozytorskiego im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w 2015 roku. Pochodzący z Korei Południowej autor nagrodzonej Vistary – Hyunsuk Jun (ur. 1978), zainspirował się teorią amerykańskiego fizyka, Johna Cramera, według której narodzinom wszechświata towarzyszył dźwięk. Tytuł dzieła w sanskrycie oznacza ekspansję i odnosi się do zjawiska szybkiego rozszerzania się naszego uniwersum po Wielkim Wybuchu.
W repertuarze poświątecznych koncertów znalazł się także Koncert na klarnet i orkiestrę amerykańskiego kompozytora Aarona Coplanda, zamówiony u niego przez „króla swingu”, znakomitego klarnecistę jazzowego Benny’ego Goodmana. Wieczory zamknie zaś tryptyk orkiestrowy Claude’a Debussy’ego – Images, uznane za muzyczne arcydzieło impresjonizmu, choć jak stwierdził maestro Vladimir Ashkenazy „jego (Debussy’ego) twórczość, tak jak twórczość Bacha, Beethovena, Mozarta, Ravela jest na najwyższym poziomie, który nie podlega niczyim ocenom. (…) Wartości artystyczne tych dzieł są tak ogromne, że nie powinno się o nich dyskutować. Nie można tego stwierdzić o każdym kompozytorze, ale genialne dzieła są poza zasięgiem naszych komentarzy.”

Bilety: 45-25 zł
Kasa biletowa:  wt.-pt. godz. 10-14, 15-19,
soboty i święta – godzinę przed koncertem.
Rezerwacja: widownia@filharmonia.krakow.pl
tel. +48 12 429 13 45

 

Muzeum Historyczne Miasta Krakowa


II etap plebiscytu na patrona Dni Pamięci Ofiar Gestapo 2017

Muzeum Historyczne Miasta Krakowa zaprasza do drugiego etapu głosowania na patrona Dni Pamięci Ofiar Gestapo 2017. W pierwszym etapie plebiscytu wybranych zostało 10 osób, których biogramy znajdują się w muzealnym wirtualnym Archiwum ofiar terroru nazistowskiego i komunistycznego w Krakowie 1939–1956 (http://krakowianie1939-56.mhk.pl). Teraz – w etapie drugim – prosimy o wybranie, spośród zgłoszonych kandydatów, patrona Dni Pamięci Ofiar Gestapo.
Głosy można oddawać do 30 kwietnia 2017 r. na adres: dnipamieci@mhk.pl
Dla jego uczestników przewidujemy nagrody!
Poniżej lista osób, na które można oddawać głosy:
– Bincer Karolina
– Blum Roman
– Carnelii-Jasieńska Zofia
– Dadak Jan
– Erhard (Erhardt) Franciszek
– Grabowska Halina
– Kluska Zbigniew
– Morstin Krzysztof Tadeusz
– Rachwał Stanisława
– Rysiewicz Adam
Już po raz jedenasty Muzeum Historyczne Miasta Krakowa organizuje obchody Dni Pamięci Ofiar Gestapo, które  w tym roku odbędą się w dniach 8–9 września 2017 r. w oddziale MHK Ulica Pomorska. Tegoroczna edycja zostanie poświęcona Polakom, mieszkańcom Krakowa, którzy dla ratowania Żydów, śmiertelnie zagrożonych przez niemieckiego okupanta, płacili często cenę życia, zdrowia czy wolności. W tym roku, tak jak w poprzednim, Dniom Pamięci będą patronować dwie postaci. Pierwszą z nich będzie Tadeusz Paziuk, rozstrzelany w 1944 r. za pomoc Żydówce. Drugi patron zostanie wybrany w otwartym plebiscycie.

Dni Pamięci Ofiar Gestapo 2017 

Ulica Pomorska – oddział MHK 

8–9 września 2017 r.

Wspomnienie prof. Jerzego Zubrzyckiego
– „ojca” australijskiej polityki wielokulturowości


Międzynarodowe Centrum Kultury zaprasza we wtorek, o godz. 18:00 zapraszamy na spotkanie poświęcone prof. Jerzemu Zubrzyckiemu – krakowianinowi określanemu jako „ojciej” australijskiej polityki wielokulturowości. W dyskusji weźmie udział jego biograf John Bond – współautor książki „Jerzy Zubrzycki. Wielki Polak i Australijczyk”. Wprowadzenie wygłosi prof. Jacek Purchla oraz JE Paul Wojciechowski, Ambasador Australii. Wstęp wolny.
Profesor Jerzy Zubrzycki (1920-2009) był najwybitniejszym Polakiem mieszkającym na antypodach, uczonym socjologiem i demografem. Urodził się 12 stycznia 1920 roku w Krakowie. W tym mieście ukończył II Liceum im. Jana III Sobieskiego.
W czasie wojny był żołnierzem AK i członkiem brytyjskiej Special Operations Executive, organizował m.in. zrzuty broni dla powstańców warszawskich. W 1956 przyjechał do Australii, gdzie wykładał socjologię na Narodowym Uniwersytecie Australii.
Swoją pracę naukową łączył z powodzeniem z działalnością publiczną. W latach 1970-86 kierował Wydziałem Socjologii na Australijskim Uniwersytecie Narodowym. Zasiadał w radzie Australian Institute of Multicultural Affairs i przewodniczył Australian Ethnic Affairs Council.
Profesor Jerzy Zubrzycki doradzał kolejnym rządom australijskim i pomagał zrozumieć politykom, w jaki sposób wypracować urzędową politykę opieki na imigrantami. Z jego prac naukowych korzystały m.in. rządy Kanady i USA.
Za swoje zasługi został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Polonia Restituta oraz orderem Australii.

Filharmonia im. Karola Szymanowskiego w Krakowie


W Sali Złotej Filharmonii Krakowskiej prezentowana jest wystawa pt. „Rzeźbiarz słucha i patrzy”, zawierająca reprodukcje rysunków Władysława Klamerusa z lat 1987-1991. Wystawę obejrzeć można podczas filharmonicznych wieczorów koncertowych do końca maja 2017 roku.
Przedwcześnie zmarły w wieku 36 lat rzeźbiarz, scenograf i performer, Władysław Klamerus, był jednym z najbardziej interesujących, niezależnych twórców lat osiemdziesiątych i początku dziewięćdziesiątych. Absolwent Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem oraz Akademii Sztuk Pięknych  w Warszawie, uzyskał także certyfikat na wykonywanie zawodu artysty we Francji, gdzie regularnie odbywały się wystawy jego rzeźb, tkanin i kompozycji. Dzięki osobistemu wsparciu ze strony Józefa Czapskiego uzyskał stypendium francuskie dla artystów z Europy Wschodniej.
Najważniejsze pasje jego życia, jakimi były rzeźba, tkanina i wspinaczka wysokogórska, kształtują jednak  Zakopane i Tatry.  Klamerus pracuje w drewnie, kamieniu, glinie, wosku, brązie, tworzy asamblaże, wszystkie zaś trójwymiarowe formy poprzedza szkicami, które stają się równoległą wypowiedzią artystyczną. Reprodukcje rysunków powstałych w Polsce, Paryżu i Sztokholmie w przeciągu czterech lat od 1987 do 1991 roku i opartych na inspiracjach muzycznych są przedmiotem ekspozycji we wnętrzu Złotej Sali.
„Wykonane zostały ołówkiem, tuszem, mazakiem, kredką grafitową, w większych lub mniejszych podręcznych szkicownikach. Jest w nich charakterystyczne dla autora szybkie, dynamiczne ujęcie chwili. Magnetyczne oddziaływanie postaci grającego muzyka lub dyrygenta domaga się kolejnych prób uchwycenia ulotnego wrażenia. (…) Te rysunki to również kronika spotkań, przyjaźni, przygotowań do prac rzeźbiarskich, a także fascynacji skłaniającej do oddania hołdu wielkim nieżyjącym artystom.” – mówi Krystyna Krawczyk z Fundacji imienia Władysława Klamerusa, dzięki której mamy możliwość obejrzeć tę wystawę w Krakowie.
Organizatorzy:
Fundacja im. Władysława Klamerusa
Filharmonia im. Karola szymanowskiego w Krakowie

Muzeum Tatrzańskie

Wernisaż wystawy poplenerowej Tatrzańskiej Czytelni Szkicowników „Szkicownik podróży do Tatr”, który odbędzie się 7 kwietnia (piątek) o godz. 17 w Galerii Władysława Hasiora. Wystawa jest efektem pracy grupy artystów różnych środowisk twórczych, prezentowane będą prace artystów związanych między innymi z Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie oraz z Instytutem Sztuk Pięknych Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie.
Wieczór z cyklu „Z pasji do nart”, podczas którego Wojciech Szatkowski zabierze wszystkich na wyprawę przez dzieje polskiego i światowego narciarstwa. Spotkanie, współorganizowane przez Tatrzański Park Narodowy, odbędzie się 8 kwietnia (sobota) o godz. 18 w Galerii Sztuki XX wieku w willi Oksza. Podsumowanie sezonu zimowego, zwłaszcza w skokach narciarskich oraz opowieść o magii tatrzańskich szałasów, to tylko niektóre z tematów sobotniego wieczoru.
Szczegółowe informacje na www.muzeumtatrzanskie.pl

 

Międzynarodowe Centrum Kultury

11.04 Wtorek, 17.00
Jerzy Zubrzycki. Legenda australijskiej Polonii – spotkanie na kanwie książki Jerzy Zubrzycki. Wielki Polak i Australijczyk.

Spotkanie poświęcone Profesorowi Jerzemu Zubrzyckiemu. W dyskusji weźmie udział jego biograf John Bond – współautor książki „Jerzy Zubrzycki. Wielki Polak i Australijczyk”. Wprowadzenie wygłosi prof. Jacek Purchla oraz JE Paul Wojciechowski, Ambasador Australii.
Wstęp wolny.
Profesor Jerzy Zubrzycki (1920-2009) był najwybitniejszym Polakiem mieszkającym na antypodach, „ojcem” polityki wielokulturowości w Australii, uczonym socjologiem i demografem. Urodził się 12 stycznia 1920 roku w Krakowie. W tym mieście ukończył II Liceum im. Jana III Sobieskiego. W czasie wojny był żołnierzem AK i członkiem brytyjskiej Special Operations Executive, organizował m.in. zrzuty broni dla powstańców warszawskich. W 1956 przyjechał do Australii, gdzie wykładał socjologię na Narodowym Uniwersytecie Australii. Swoją pracę naukową łączył z powodzeniem z działalnością publiczną. W latach 1970-86 kierował Wydziałem Socjologii na Australijskim Uniwersytecie Narodowym. Zasiadał w radzie Australian Institute of Multicultural Affairs i przewodniczył Australian Ethnic Affairs Council. Profesor Jerzy Zubrzycki doradzał kolejnym rządom australijskim i pomagał zrozumieć politykom, w jaki sposób wypracować urzędową politykę opieki na imigrantami. Z jego prac naukowych korzystały m.in. rządy Kanady i USA. Za swoje zasługi został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Polonia Restituta oraz orderem Australii.
www.mck.krakow.pl

 

Nowohuckie Centrum Kultury

8 kwietnia (sobota), g. 14.00-20.00, budynek C
NOWA HUTA MASTERS 2017

Po raz drugi zapraszamy na imprezę z cyklu „Nowa Huta Masters”. Pierwsza edycja cieszyła się niemałym zainteresowaniem, zarówno ze strony tancerzy, jak i publiczności, więc po raz kolejny stworzymy najlepsze warunki do zmagań tanecznych. Duża dawka emocji podczas NH Masters gwarantowana!
Konkurs będzie miał charakter bboy bitw solo, w których tancerze break dance zmierzą się ze sobą w kategoriach: kids (do 15 lat) i dorośli. Osoby zgłoszone do udziału zostaną rozlosowane w pary, następnie bezpośrednio po każdej bitwie skład sędziowski wyłoni zwycięzcę. Obowiązuje „system pucharowy” – przegrany odpada, wygrany przechodzi do następnego etapu.
W jury jak zwykle zasiądą trzy osoby, zasłużone na polskiej i międzynarodowej bboy scenie. Dwóch „starych wyjadaczy”: Bboy Ryba (BAS/62510 BANDA – Konin) i Bboy Wezyr (NASA – Koszalin), którzy mają ponad 20-letni wkład w rozwój bboyingu w naszym kraju oraz Kleju (Polskee Flavour), bboy z Krakowa, przedstawiciel młodszego pokolenia tancerzy, z imponującymi, światowymi osiągnięciami.
Imprezę po raz kolejny poprowadzą Mąka i Sierber, reprezentanci Mad Skillz i Sinior Skład Family. Chłopaki znają się na konferansjerce, robią to nie od dziś, profesjonalnie, świetnie i z humorem. Sami mogliście doświadczyć szaleństw prezentowanych przez ten duet na wielu imprezach w Polsce.
Oprawą muzyczną zajmą się nowohucianin – Dj Plash (SSS/FLUE) oraz mieszkający aktualnie w brytyjskim Bournemouth – Dj KapOne (Mad Skillz/SSF). Obaj dostarczali breaki na niejednej międzynarodowej imprezie, konkretna selekcja muzyczna jest pewna.
Na zwycięzców czekają nagrody, dyplomy, puchary, sława i pieniądze.
Podobnie jak rok temu, przed imprezą, swoją wiedzą o bboyingu podzieli się jeden z sędziów. Tym razem będzie to Kleju, który stawiał swoje pierwsze „stepy” w Nowohuckim Centrum Kultury, dokładnie w tej samej sali, gdzie odbędą się z nim warsztaty.
Równolegle z częścią konkursową, na legendarnych wśród polskich writerów murach NCK, trwać będzie Graffiti Jam.
bilety:
5 zł – opłata akredytacyjna dla uczestnika konkursu w kategorii kids
10 zł – opłata akredytacyjna dla uczestnika konkursu w kategorii dorośli
10 zł – bilet na widownię konkursu

9 kwietnia (niedziela), g. 17.00, Scena NCK
KAPELE SERC – charytatywny koncert dla chorych na stwardnienie rozsiane

To już dziewiąta edycja tej ogólnopolskiej akcji zainicjowanej przez Polską Sekcję Międzynarodowej Rady Stowarzyszeń Folklorystycznych, Festiwali i Sztuki Ludowej CIOFF. Akcja ta spotkała się z szerokim odzewem ze strony wielu zespołów. Koncerty dedykowane osobom chorym na stwardnienie rozsiane na stałe wpisały się do kalendarza imprez organizowanych przez zespoły.
Także Nowohuckie Centrum Kultury po raz dziewiąty jest gospodarzem tego koncertu, promując swoją działalność otwartą na drugiego człowieka, dającą choćby częściową ulgę i chwilową radość ludziom chorym i potrzebującym wsparcia finansowego bądź duchowego, będącą wkładem na rzecz ich wsparcia psychicznego i umocnienia wiary w drugiego człowieka.
Podczas koncertu będzie organizowany kiermasz, podczas którego każdy będzie miał możliwość wsparcia finansowego poprzez zakup wystawionych do sprzedaży przedmiotów. Dochód z koncertu zostanie przekazany Polskiemu Towarzystwu Stwardnienia Rozsianego oddział w Krakowie.
Wystąpią:
Lidia Jazgar, Zespół Pieśni i Tańca „Nowa Huta”, Grupa Baletowa „Etiuda”, Zespół Tańca Nowoczesnego „Klips”, Zespół Tańca Nowoczesnego „Enigma”, Formacja Amatorskiego Klubu Tańca Towarzyskiego „encek”, Grupa „Maram”, Szkoła Tańca Jane Austen, Zespół Tańca Indyjskiego „Moh Lena”, Zespół Pieśni i Tańca „Krakowiacy”, Zespół Tańca Irlandzkiego „Eriu”, Międzyszkolny Ludowy Zespół Pieśni i Tańca „Krakowiak”, Wychowankowie Zespół Pieśni i Tańca „Krakus”.
Wspierajmy tych, którzy Was potrzebują, dla których Wasz dar z serca jest promykiem nadziei a dobro przekazane innym zawsze wróci do Was z podwojoną siłą!
Wstęp wolny.

www.nck.krakow.pl

 

MOCAK – Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie

Sztuka książki. O projektowaniu publikacji

Koordynacja projektu: Maciej Kłuś
Współpraca merytoryczna: Mariusz Sobczyński, Jakub Sowiński
Sztuka książki to cykl wykładów i spotkań przybliżających najważniejsze kwestie związane z projektowaniem książek. Zajęcia przeznaczone są dla wszystkich zainteresowanych projektowaniem graficznym – zarówno profesjonalistów, jak i amatorów. Prowadzący – doświadczeni projektanci i teoretycy tematu – omówią zasady sztuki projektowania i zwrócą uwagę na relację tekstu i obrazu.
Tematem pierwszego spotkania będą okładki – ukazane przez pryzmat powojennych projektów Mieczysława Bermana, o których opowie Piotr Rypson,  oraz znanych z lat 80. i 90. serii wydawniczych, które przedstawi Olga Drenda. Kolejnymi tematami rozmów będą: ilustracja – w najbardziej współczesnym wydaniu; dobór krojów pism – odpowiedni dla danych publikacji; klasyczne zasady składu – jako punkt odniesienia dla współczesnych projektantów. Prowadzący omówią również specyfikę projektowania różnych typów publikacji: książek fotograficznych, albumów o sztuce i specjalistycznych wydawnictw podręcznych. Współpracy autora i projektanta zostanie poświęcone osobne spotkanie.
Cykl wpisuje się w działania Biblioteki MOCAK-u dotyczące przenikania się sfer sztuki i literatury, a także nawiązuje do artystycznych poszukiwań twórców z Kolekcji MOCAK-u.

Sztuka książki: okładka

12 kwietnia o godzinie 17 zapraszamy do MOCAK-u na dwa wykłady na temat wybranych zagadnień z historii projektowania okładek. Piotr Rypson opowie o projektach Mieczysława Bermana, a Olga Drenda przybliży serie wydawnicze z lat 80. i 90.
Spotkanie inauguruje całoroczny cykl wykładów o projektowaniu publikacji Sztuka książki, w ramach którego odbędzie się osiem wydarzeń. Na kolejne, dotyczące specyfiki projektowania książek o sztuce, zapraszamy 19 kwietnia.
Terminy najbliższych spotkań:
Okładka
– 12.4, godz. 17
Książki o sztuce – 19.4, godz. 17
Książka fotograficzna – 10.5, godz. 17
Klasycznie piękna książka – 17.5, godz. 17
Więcej informacji: www.sztukaksiazki.pl

Co po scenografii? – spotkanie dotyczące książki Odsłony współczesnej scenografii

MOCAK oraz Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego zapraszają w czwartek 6 kwietnia o godzinie 18 na spotkanie dotyczące książki Odsłony współczesnej scenografii. Sylwetki – problemy – rozmowy.
W rozmowie wezmą udział Małgorzata Leyko, scenografowie Mirek Kaczmarek, Aleksandra Czupkiewicz i Anna Huadek oraz redaktorki tomu – Katarzyna Fazan, Agnieszka Marszałek, Jadwiga Rożek-Sieraczyńska. Prowadzenie: Joanna Walaszek.
Co po scenografii? – to hasło wywoławcze rozmowy, do której chcielibyśmy zaprosić badaczy i praktyków teatru, a także publiczność zainteresowaną kulturą wizualną. Scenografia towarzyszy nam dziś nie tylko w teatrze. Jest oprawą życia codziennego, wystaw muzealnych oraz praktyk publicznych. Chcemy zainicjować dialog wokół tekstów zgromadzonych w tomie Odsłony współczesnej scenografii. Sylwetki – problemy – rozmowy z instalacją Live Factory 2: Warhol by Lupa w tle, aby sprowokować do pytań i refleksji, a także namysłu nad takimi pojęciami, jak scenografia, rekwizyt, przestrzeń performatywna, obszar relacji i partycypacji.
Spotkanie będzie dotyczyło również tego, jak dziś myśleć o tradycji materialnej teatru, jak przechowywać i archiwizować scenografię, w jaki sposób włączać do niej nowe media, jak traktować jej ekspansję w strategiach muzealnych i działaniach społecznych. Zależy nam, by dialog ten otwierał pole dyskusji o estetyce współczesnej scenografii w kontekście scenografii oraz by bardziej badał zadania scenografii, jej kompetencje i funkcje, niż definiował kondycję.
Dotykając punktowych zagadnień polskiego teatru, zapraszamy do swobodnej wędrówki po tematach, które Odsłony współczesnej scenografii mogą zainspirować.

Informacje o książce:
Odsłony współczesnej scenografii. Problemy – sylwetki – rozmowy
Redakcja: Katarzyna Fazan, Agnieszka Marszałek, Jadwiga Rożek-Sieraczyńska
Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
Seria: Teatr/Konstelacje

W grudniu 2013 roku w Katedrze Scenografii krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, z inicjatywy Katedry Teatru i Dramatu Wydziału Polonistyki UJ, praktycy i badacze zainteresowani scenografią uczestniczyli w spotkaniu pod hasłem Odsłony polskiej scenografii między XX i XXI wiekiem. Idea powołania forum i prowadzenia dialogu wynikała z dwóch zasadniczych powodów: poczucia, że scenografia jest tematem zaniedbanym w badaniach teatrologicznych, oraz z potrzeby wymiany idei między artystami a widzami teatralnymi uprawiającymi refleksję nad współczesną inscenizacją. Tom Odsłony współczesnej scenografii. Problemy – sylwetki – rozmowy, będący pokłosiem sympozjum, uzupełnionym o głosy studentów i doktorantów UJ, wskazuje na zasadnicze dylematy związane z tworzeniem, opisywaniem i badaniem scenografii. Formułuje zadania plastyki jako formy dramatyczności: od postrzegania jej jako obrazowej narracji, przez refleksję o oprawie scenicznej wykorzystującej nowe media, do nadawania jej ważnych ról w rzeczywistości kulturowej i społecznej.

„Książka – owoc krakowskiego spotkania artystów scenografów i badaczy teatru – rozpoznaje nową sytuację scenografii i zadaje jej nowe pytania. Najwyższa pora, bo mnóstwo się w tej kwestii zmieniło. Scenografia – jeśli rozumie się ją jako sztukę rozgrywania obrazów – już dawno wyszła z teatru i szturmem wzięła muzea, wystawy, galerie handlowe i polityczne wiece, czyli zaczęła współtworzyć przestrzeń publiczną. Scenografia teatralna odeszła zaś od konstruowania oprawy scenicznej na rzecz proponowania koncepcji przestrzennych. Obserwujemy więc nie tylko przemieszczenia scenografii na inne terytoria, lecz także nadanie jej odmiennych niż dotąd funkcji teatralnych. Autorzy inicjują pożyteczną próbę zdiagnozowania stanu współczesnej scenografii – ta książka stanowi więc dobre otwarcie i punkt wyjścia do dalszych dyskusji”.
Z recenzji prof. dr hab. Ewy Guderian-Czaplinskiej

„Scenograf jest odpowiedzialny za to, aby w wymiarze wizualnym umieścić całą strukturę myślową w konkretny sposób. To, czy on używa dizajnu, wideo czy jakichkolwiek innych mediów, nie ma znaczenia, może używać wszystkiego, tylko musi to być spójna, zaprojektowana konsekwentnie przestrzeń”.
Małgorzata Szczęśniak

„Cały czas pracuję nad sposobem, w jaki istniejemy w relacji ze światem, jak go odczuwamy i postrzegamy. Jeśli polityka jest «udzieleniem postrzegalnego świata», to sztuka może bardzo aktywnie w tym uczestniczyć”.
Wojtek Ziemilski

„Teatr jest dla mnie takim samym laboratorium rzeczywistości jak miasto. Jako architektka staram się projektować takie struktury, jakie będą współżyć z ludźmi”.
Aleksandra Wasilkowska

Anna Haudek – absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, stypendystka Universidade Lusíada de Lisboa w Portugalii.  Działa w duecie z reżyserką Martyną Majewską, projektując scenografie i kostiumy do spektakli teatralnych. Zrealizowała wiele prac (często współtworząc z innymi scenografami) dla Teatru Lalki i Aktora w Wałbrzychu, a także dla Wrocławskiego Teatru Lalek. Jako scenograf pracowała we Wrocławskim Teatrze Pantomimy im. H. Tomaszewskiego, gdzie  zrealizowała Batory trans w reżyserii Martyny Majewskiej. Wśród jej wielu prac znalazły się m.in. scenografie do  Wiśniowego sadu w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie (we współpracy z Aleksandrą Czupkiewicz) w reż. Norberta Rakowskiego, oraz  Sachem. Wódz czarnych węży, wg Henryka Sienkiewicza w Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu, w reżyserii Martyny Majewskiej, w ramach konkursu na inscenizację dawnych dzieł literatury polskiej Klasyka Żywa. Jest także autorką instalacji interaktywnej zrealizowanej we współpracy z innymi artystami przy projekcie multimedialnym połączonym z mappingiem na otwarcie Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu. Otrzymała wiele nagród za projekty architektoniczne związane z obiektami teatralnymi i architekturą publiczną.

Aleksandra Czupkiewicz – ukończyła studia inżynierskie i magisterskie na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Otrzymała nagrodę główną w międzynarodowym konkursie United States Institute of Theatre Technology, Inc. Ideal Theatre Design Competition (2013, wraz z Agnieszką Kaczarą, Martyną Komorowską i Marią Wawer). We współpracy z Teatrem Polskim, w zespole z Martą Wolak i Pauliną Sakwą, opracowała projekt podwórza wrocławskiej sceny kameralnej Teatru Polskiego (re-START Świdnicka 28). Wraz z Anną Haudek jest współautorką scenografii do Wiśniowego Sadu Antoniego Czechowa w reżyserii Norberta Rakowskiego dla Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie (2016) oraz do Uroczystości Thomasa Vinterberga i Morgensa Rukova w reżyserii Norberta Rakowskiego dla Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu (2016). Wspólnie z Anną Haudek i Magdą Szpecht opracowała instalację Monolog wewnętrzny. Jak osiągnąć zen performując las w ramach wydarzenia Długi obieg dla Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Publicystka „Architektury Muratora” i autorka bloga Wątki, poświęconego tematyce architektury w filmie. Obecnie jest również doktorantką na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, gdzie realizuje temat poświęcony architekturze i scenografii (Przestrzeń i zdarzenie – relacje architektury i scenografii w XX wieku).

Katarzyna Fazan – wykładowca w Katedrze Teatru i Dramatu Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz profesor na Wydziale Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Wydała monografię Szczera poza dekadenta. Kazimierz Tetmajer między epistolografią a sztuką (2001) oraz Projekty intymnego teatru śmierci. Wyspiański – Leśmian – Kantor (2009). Współredaktorka dwutomowego wydania pism teatralnych i filmowych Tadeusza Peipera Wśród ludzi na scenach i na ekranie (2000), opracowania edytorskiego i naukowego Utworów wybranych Ludwika Marii Staffa (2004) oraz książki zbiorowej Dziś Tadeusz Kantor! Metamorfozy śmierci, pamięci i obecności (2014). Jest członkiem Rady programowej Cricoteki i stałym  współpracownikiem „Didaskaliów”, w których publikuje artykuły i recenzje.

Mirek Kaczmarek – scenograf, absolwent Wydziału Komunikacji Wizualnej poznańskiej ASP. Od debiutu w 2001 r. stworzył scenografie, kostiumy i oprawę multimedialną do około 80 przedstawień. Jest stałym współpracownikiem reżyserów: Piotra Kruszczyńskiego, Jarosława Tumidajskiego, Wiktora Rubina i Jana Klaty. Prezentował swoje prace na wystawach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Poznaniu, Łodzi, Warszawie, Bonn, Stuttgarcie i Frankfurcie. Był autorem polskiego pawilonu na 11. Praskim Quadriennale Scenografii i Architektury Teatralnej w Pradze w 2007 roku. Laureat wielu nagród teatralnych. W 2012 roku był nominowany do Paszportów „Polityki” w dziedzinie „Teatr”. Od 2015 roku prowadzi zajęcia z technik multimedialnych na PWST w Krakowie.

Małgorzata Leyko – prof. dr hab., teatrolog, pracuje w Katedrze Dramatu i Teatru Uniwersytetu Łódzkiego. Specjalizuje się w dziejach teatru oraz w historii europejskich doktryn i teorii teatralnych. Jest autorką przekładów i wydań krytycznych gdańskiej serii „Theatroteka”: Georga Fuchsa O scenie przyszłości (2005), Maxa Reinhardta O teatrze i aktorze (2006), Ludwiga Tiecka O cudowności u Shakespeare’a (2006) i Ekspresjonizm w teatrze niemieckim (wspólnie z W. Dudzikiem, 2009) oraz Oskara Schlemmera Eksperymentalna scena Bauhausu (2010). Wraz z Małgorzatą Paluch Cybulską była kuratorką wystawy Kantor/Schlemmer (2016/2017) zrealizowanej w Cricotece w ramach programu „Maszyna choreograficzna”.

Jadwiga Rożek-Sieraczyńska – teatrolog, doktor nauk humanistycznych, wykładowca w Katedrze Scenografii ASP w Krakowie, asystent ds. literackich w Krakowskim Teatrze Scena STU. Autorka monografii Krystyna Zachwatowicz – scenografie teatralne.

Joanna Walaszek (prowadząca) – historyk i krytyk współczesnego teatru, pracownik Katedry Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jej działalność naukowa, krytyczna i dydaktyczna skupia się wokół zagadnień „żywego” teatru – twórczości wybitnych artystów (reżyserów aktorów, zespołów),  przedstawień, interpretacji scenicznych dramatów (m.in. Szekspira), procesów przemian idei, estetyki, teorii i praktyki  współczesnego teatru. Autorka prac Konrad Swinarski i jego krakowskie inscenizacje (1992), Teatr Wajdy. W kręgu arcydzieł: Dostojewski, „Hamlet”, „Wesele” (2003), Ślady przedstawień (2008).  Współautorka książki „Dziady” Adama Mickiewicza w inscenizacji Konrada Swinarskiego. Opis przedstawienia (1998).

Co po scenografii? – spotkanie dotyczące książki Odsłony współczesnej scenografii
Data: 6.4.2017 godz. 18
Miejsce: Sala audiowizualna
Wstęp wolny. Ilość miejsc ograniczona

Aktywne Czytanie: Gelsomino w Kraju Kłamczuchów

W sobotę 8 kwietnia o godzinie 12 zapraszamy dzieci w wieku 6–8 lat na  aktywne czytanie książki Gelsomino w Kraju Kłamczuchów autorstwa Gianniego Rodariego z ilustracjami Doroty Łoskot-Cichockiej.
Warsztaty będą okazją do wspólnego przeżywania przygód z bohaterem książki poprzez podejmowanie twórczych aktywności na kolejnych etapach lektury.
Gianni Rodari – jeden z najbardziej uznanych włoskich autorów literatury dziecięcej i młodzieżowej, za swoją twórczość wyróżniony tzw. Małym Noblem – Medalem im. Hansa Christiana Andersena (1970).  Jego książki zostały wydane w ponad pięćdziesięciu krajach.
Dorota Łoskot-Cichocka – ilustratorka książek dla dzieci, absolwentka Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom w Pracowni Książki i Ilustracji prof. Janusza Stannego).

Aktywne Czytanie: Gelsomino w Kraju Kłamczuchów
Data: 8.4.2017 godz. 12
Wstęp 10 zł, liczba miejsc ograniczona. Prosimy o wcześniejsze zgłoszenia pod adresem: biblioteka@mocak.pl lub telefonicznie: 12 263 40 36.

www.mocak.pl









PLACES WORTH YOUR TIME