Galeria Krypta u Pijarów w Krakowie
serdecznie zaprasza na wystawę
„Dialog materii”
Agnieszka Rożnowska
Rysunki, grafiki, obiekty
Paweł Jasiewicz
Obiekty
Wernisaż 25.11.2025 (wtorek ) 18.00
25.11. – 13.12.2025
Wtorek – piątek 10.30 – 12 15.30 – 17
sobota 10-16
Galeria Krypta u Pijarów
Kraków, ul. Pijarska 2
„Dialog materii”
„(…) świat zamieszkiwany jest utkany z pasm ciągłego stawania się rzeczy.”
Tim Ingold, Splatać otwarty świat
Agnieszka Rożnowska to artystka multimedialna, która w swojej twórczości bada relacje pomiędzy ciałem, przestrzenią i materią, posługując się szerokim spektrum mediów: od grafiki warsztatowej, przez rysunek, fotografię i wideo, po performans. Wiodącym z nich pozostaje rysunek, traktowany jako forma zapisu ruchu i pamięci – gest łączący to, co widzialne z tym, co podskórne. Jej prace wyrastają z obserwacji codzienności i przemijania
i zarazem z refleksji nad tym, jak materia przechowuje ślady obecności człowieka.
Na nową wystawę w Galerii u Pijarów składają się cykle z lat 2019-2025: Levitas, Katowicka 9, Gorsety, Bez tytułu oraz Śpiący I i II. Artystka podejmuje w nich rozważania nad różnymi kontekstami materii i zamieszkiwania. Sięga ‘pod powierzchnię’ rzeczy, by ukazać je z jednej strony jako coś żywego, nawarstwionego, będącego w nieustannym ruchu, z drugiej, jako punkt wyjścia do refleksji o formie i abstrakcyjnym widzeniu. Materii nie traktuje jako zbioru trwałych form. Zaś zamieszkiwanie rozumie nie jako posiadanie miejsca, lecz jako współistnienie, ‘bycie w sieci’ zdarzeń, które nieustannie są tkane. Za antropologiem Timem Ingoldem zdaje się powtarzać „Zatem miejsca, nie tyle istnieją, co dzieją się – są raczej tematami niż przedmiotami, przystankami na drogach życia.”[1][1]
Prezentowane cykle ujawniają różne konteksty tej ‘żywej materii’. Gorsety (monotypie, rysunki, formy przestrzenne w technice intaglio) oraz Katowicka 9 (wklęsłodruki, 2023-2025) dekonstruują formę, ukazując ją zarówno jako organiczny pancerz i powłokę skóry, i jednocześnie, jako zapis czysto abstrakcyjny. Sypki, srebrzysty grafit na surowym podłożu buduje mapy napięć: ochrony i ucisku, pamięci i ruchu.
Tim Ingold, Splatać otwarty świat, Wyd. Instytut Architektury, Kraków 2018, s. 94
Wystawę uzupełnia ingerencja artystyczna Pawła Jasiewicza zatytułowana „Sarkofagi”. To trzy rzeźbiarskie formy wykonane z opalonego drewna dębu czerwonego. „Zamyka się w nich powietrze, energia, czas. Forma staje się gęstsza, bardziej skupiona w sobie. (…) Każdy pień niesie własną historię – decyzję o wycince, czas wzrostu, miejsce, z którego pochodzi. Dla mnie to nie surowiec, lecz ślad życia. Materia, którą można jeszcze raz obudzić.”– mówi artysta.
Agnieszka Rożnowska to niezależna artystka sztuk wizualnych, graficzka, pedagog, profesor ASP, założycielka Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Mody. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu na Wydziale Malarstwa Grafiki i Rzeźby. Zrealizowała szereg wystaw indywidualnych i zbiorowych, w tym międzynarodowych. Współpracowała ze studiem Animagie w Paryżu, prowadziła liczne warsztaty artystyczne dla różnych grup wiekowych w Polsce, Francji, Hiszpanii i Japonii. Stypendystka Arist in Aso w Japoni, Emily Harvey Foundation we Włoszech. W latach 2002-2009 związana była z Instytutem Wzornictwa koszalińskiej Politechniki. Od 2010 r. prowadzi Pracownię Rysunku w Katedrze Mody na Wydziale Wzornictwa warszawskiej ASP. Współpracuje również z Instytutem Edukacji Artystycznej APS w Warszawie.
Agnieszka Rożnowska znana jest z twórczości zamykanej w cyklach odnoszących się do przemijania i motywu ubioru jako znaku człowieka. Ubiór w jej twórczości funkcjonuje jako pamięć ciała (w odniesieniu do znaczenia i formy gorsetu, marynarki, ale też mchu) oraz relacji międzyludzkich i międzygatunkowych. Traktowany jest jako bardzo osobisty i zarazem symboliczny.
Obecny w jej pracach jest też wątek mniejszości społecznych i osób wykluczonych, wraz z próbami tworzenia sztuki im dedykowanej. Tworzy zapisy w różnych mediach, technikach i formatach – od grafiki warsztatowej (m.in. monotypia, akwaforta, akwatinta, odprysk), przez rysunek, obiekty, fotografie, film, wideo arty, po performens.
Autorka mówi: Jesteśmy w ciągłym procesie stawania się, bycia w świecie, w którym to właśnie natura pozwala poprzez dotyk i doświadczenia taktylne wznieść się ponad sprawy przyziemne…
.
Paweł Jasiewicz doktor sztuk, pracuje w Akademii Sztuk Pięknych i Instytucie Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie. Absolwent Wydziału Projektowania Mebli i Technologii na Buckingham New University w High Wycombe w Wielkiej Brytanii i Wydziału Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej. Projektant mebli, artysta, stolarz, rzeźbiarz. Założyciel marki Fiku Toys produkującej drewniane figurki balansujące. Jako badacz zgłębia techniki pracy z drewnem i ich wpływ na kulturę materialną. Projektuje meble i obiekty kolekcjonerskie. Otrzymał: nagrodę Red Dot, stypendium artystyczne MKDiN, honorowy dyplom Mistrza Rzemiosł Artystycznych od ministra kultury, finalista konkursu Dobry Wzór.
Paweł Jasiewicz działa na skraju dizajnu i sztuki. Jego poszukiwaniom form, materiałów i technik towarzyszy radość z ręcznej pracy, ludyczna lekkość i ciekawość świata godna etnografa. Paweł przypomina XIX-wiecznego odkrywcę: ma głód podróży, a jednocześnie etnograficzne zacięcie, które pcha go do poznawania starych technik obróbki drewna i mało znanych typologii przedmiotów, które z owego drewna można wykonać. Jako człowiek i jako twórca wciąż szuka: rozwija interesujące go motywy i wychodzi poza własną strefę komfortu projektując i wykonując nie tylko meble czy przedmioty artystyczne, ale też obiekty w skali małej architektury.
